Legacies marching on

Het eigentijdse danstheaterlandschap beweegt zich vaak voort vanuit de opvatting dat performances en dans enkel in het hier en nu bestaan. Deze overtuiging hypothekeert de toekomst van eigentijdse performances en het voortleven van performances uit het verleden. Dit boek meent echter dat deze optiek te beperkt en beperkend is wanneer de mogelijkheden van de nieuwe media in ogenschouw worden genomen. Deze stelling is uitgewerkt aan de hand van het oeuvre (1996–2010) van danser/choreograaf Vincent Dunoyer (°1962, Neilly-Sur-Seine). Als rode draad doorheen het werk van Dunoyer loopt de interesse in de overdracht van beweging. Dit onderzoekt hij via verschillende choreografische constellaties waarbij de wisselwerking tussen lichamen, media en toeschouwers een dynamische vorm van lichaams- en dansrepertoire genereert. Het boek focust op wat Dunoyers overkoepelende artistieke project – choreografie opgevat als mediale bemiddeling – betekent voor de (on)mogelijkheid van het proces van transmissie van zijn repertoire en dansrepertoire in het algemeen.